جواب به اتهامات عليه شيعه

دلايل لزوم پيروی از اهل بيت [عمومی

به نام خدا
باتسليت روز اربعين اب عبدالله الحسين (عليه السلام ) به حضرت ولی عصر وعموم مسلمانان وشيعيان و شما کاربران و وبلاگ نويسان محترم ، در اين يادداشت لازم ديديم به صورت اختصار ، به دلايلی که ما را به تمسک و پيروی از اهل بيت ، ملزم می کند اشاره نماييم.
همچنان که پيش از اين اشاره شد ؛ شيعيان معتقدند که امامت وپيشوايی مسلمانان ، منصبی الهی است وتنها راه انتخاب امام وپيشوای مسلمانان ، اراده خداوند متعال است وبرای اين اعتقاد ، ادله عقلی و نقلی بسيار وجود دارد که در جای خود ، در کتب کلامی و اعتقادی به تفصيل آورده شده است. از جمله آنها اين آيه شريفه قرآنی است که می فرمايد : « واذ ابتلی ابراهيم ربّه بکلماتٍ فأتمهن قال انّی جاعلک للنّاس اماما قال و من ذرّيتی قال لا ينال عهدی الظّالمين »
در اين آيه شريفه بنا بر نظر مفسيرين قرآن ، خداوند فرموده است که افراد ستمگر را راهی در عهد امامت و ولايت نيست ؛ چه افرادی که به ديگران ستم کرده اند و يا با گناه و معصيت ( مانند بت پرستی ) هر چند در دوران پيش از اسلام ، به خود ستم نموده اند . بنا بر اين کسانی که در دوران جاهليت وپيش از اسلام ، بت پرست بوده اند ؛ لياقت وشايستگی اين منصب را ندارند .
در هر صورت ما شيعيان اعتقاد داريم ؛ اهل بيت پيامبر خدا (عليهم السلام ) بهترين خلق خدا پس از پيامبر اکرم هستند وبرای امامت وپيشوايی ، از ديگران احق بوده اند.در اين ياداشت ويادداشت های آينده به پاره ای از دلايل اين اعتقاد ، اشاره می نماييم .
دليل اول : حديث معروف غدير است که علمای بزرگ از جمله مرحوم علامه امينی (قدس سره الشريف ) مسانيد وطرق اين روايت را به تفصيل در کتاب ارزشمند الغدير ، نقل نموده اند. در کتب تفسير ، حديث و تاريخ معتبر اهل سنت وشيعه ، نقل شده است؛ که آيه تبليغ «يا ايهالرسول بلغ ما انزل اليک من ربک وان لم تفعل فما بلغت رسالته والله يعصمک من الناس ان الله لا يهدی القوم الکافرين » ( سوره مائده آيه /۶۷ ) در روز هجدهم ذيحجة الحرام سال دهم هجری در راه بازگشت پيامبر خدا و مسلمانان از مراسم حجة الوداع ودر منطقه غدير خم ، نازل شد و خداوند به پيامبر اکرم (صلی الله عليه و آله وسلم )، امر فرمود تا با انتخاب حضرت علی (عليه السلام ) به عنوان امام وخليفه بر مسلمانان ، رسالت خود را به کمال رساند ؛ آن حضرت دستور دادند از جهاز شتر ، منبری درست کردند ودر حضور بيش از يکصد هزار نفر از حاجيان مسلمان ، ضمن ايراد خطبه ای طولانی ، با اختلافی که در کلمات وعبارات حديث وجود دارد ؛ دست حضرت علی را گرفتند و چنين فرمودند : «ايها الناس الست اولی منکم من انفسکم ؟ قالوا بلی يا رسول الله ، قال : من کنت مولاه فعلیّ مولاه ، اللّهم وال من والاه و عاد من عاداه وانصر من نصره واخذل من خذله ، وأدر الحق معه کيف ما دار » يعنی ای مردم آيا من از خود شما بر شما اولی نيستم يعنی بر شما ولايت مطلق ندارم ؟ ومسلمانان پاسخ دادند : چرا يا رسول الله، آنگاه پيامبر خدا فرمودند : هر کس که من ولی او بودم علی هم بر او ولايت دارد .
کتاب های زير از جمله کتب معتبر اهل سنت هستند که اين حديث را نقل نموده اند : شواهد التنزيل ج۱ ص۱۸۷ ، الدر المنثور ج۲ ص۲۹۸ ، فتح القدير ج۳ ص۵۷ ، روح المعانی ج۶ ص۱۶۸ ، المنار ج۶ ص۴۶۳ ، تفسير طبری ج۶ ص۱۹۸ ، الصواعق المحرقّ ص۷۵ ، و دهها منبع ديگر از منابع معتبر اهل سنت و تمام منابع معتبر شيعه .
در يادداشت آينده توضيح خواهيم داد که چگونه اين حديث بر امامت حضرت علی (عليه السلام ) دلالت دارد .
به اميد ديدار
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
منشاء پيدايش شيعه [عمومی]

منشاء پيدايش شيعه :
در اينکه شيعه در چه زمان وبه چه صورتی به وجود آمد ، بين اهل نظر اختلاف است وما در اينجا نخست اقوال مختلف را با پاسخ آنه نقل می کنيم وسپس نظريه درست را در اين موضوع بيان می نماييم .
ابن خلدون در مقدمه اش صفحه ۱۹۷ واحمد امين مصری معتقدند که پيدايش شيعه در ايام سقيفه وانتخاب خليفه اول باز می گردد. احمد امين در اين باره می گويد : پايه گذاران شيعه، کسانی بودند که پس از رحلت پيامبر خدا ديدند اهل بيت آن حضرت برای خلافت اولويت دارند. همچنين احمد امين می گويد : تشيع توسط گروهی از صحابه که علاقه ويژه ای به علی ابن ابی طالب داشتند و معتقد به احقيت آن حضرت برای خلافت بودند ؛ ايجاد گرديد و مشهورترين آنان سلمان فارسی ،ابوذر غفاری و مقداد ابن اسود بودند .
اما پاسخ اين نظريه : صرف ملحق شدن گروهی از صحابه به امام علی (عليه السلام ) به منزله پيدايش شيعه نيست واگر آنان قايل به امامت آن حضرت به ويژه پس از جريان سقيفه شدند اين دليل بر اين نيست که از آن لحظه وبه صورت ناگهانی به امامت آن حضرت معتقد شدند وآنان در واقع پيش از آن جريان ، شيعه حضرت علی بودند.
نظريه ديگری معتقد است که شيعه در ايام قتل عثمان خليفه سوم ايجاد گرديد. ابن حزم در اين خصوص می گويد : پس در حقيقت رافضی ها از مسلمانان نيستند و اين فرقه پس از بيست وپنج سال از ارتحال پيامبر خدا (صلی الله عليه وآله وسلم ) به وجود آمده است .
برخی ديگر از اهل نظر از جمله ابن نديم در کتاب فهرست قايل هستند که شيعه در روز جنگ جمل ايجاد شده است .
وگروهی ديگر نيز معتقدند که پيدايش شيعه به جريان جنگ صفين وپس از خروج خوارج باز می گردد .
اما پاسخ اين آراء : اولاً دليلی برای اين نظريات وجود ندارد وثانياً با نظريه ديگری که می گويد شيعه پس از شهادت امام حسين در کربلا به وجود آمده است تعارض دارد .
نظريه ديگری می گويد که شيعه پس از شهادت امام حسين (عليه السلام ) ايجاد شده است .
واما پاسخ اين نطر اين است که قيام وشهادت آن حضرت ، آثار بسيار ارزشمندی را در آگاهی سياسی وعقيدتی دوست داران اهل بيت به دنبال داشت اما اين به معنی منشاء پيدايش شيعه نمی باشد .
نظر درست در زمان وچگونگی پيدايش تشيع :
عقيده شيعيان اماميه اين است که پيدايش شيعه به صدر اسلام و زمان پيامبر اکرم (ص) باز می گردد وبرای شيعيان دهها دليل در باره اين نطريه وجود دارد که به منظور مراعات اختصار به دو دليل اشاره می نماييم :
۱ - پس از نزول آيه( « وانذر عشيرتک الاقربون » سوره شعراء /۲۱۴ ) بنا به نقل بسياری از کتب معتبر حديث از اهل سنت و شيعه ، پيامبر خدا چهل نفر از بنی هاشم را دعوت فرمودند وآنان را به اسلام دعوت کردند وفرمودندچه کسی از شما آمادگی دارد بامن هم صدا شده و به دين من ايمان بياورد ، تا برادر من و وارث و وصی من باشد وپس از من جانشينم در ميان شما باشد ؟ وپيامبر خدا سه بار اين جمله را تکرار فرمودند ودر هر بار فقط حضرت علی ( عليه السلام ) پاسخ دادند وپيامبر اکرم به آنان فرمودند : اين برادر ، وارث ، وزير و وصی من وجانشين من پس از من در بين شما خواهد بود . به حرف او گوش فرا داده واز او اطاعت کنيد .
۲ - زمانی که آيه « ان الذين آمنوا وعملوا الصالحات اولئک هم خير البرية » نازل شد بنا به نقل بسياری از راويان حديث از ابن عباس ،پيامبر خدا به حضرت علی خطاب فرمودند وگفتند : افراد مورد اشاره در اين آيه ، تو وشيعيان تو هستند. تو وشيعيان وارد محشر می شويد در حالی که راضی بوده وخدا نيز از شما راضی هست ودشمنان تو با غضب وارد می شوند و مورد غضب خدا هستند . ( اين حديث از ابن عباس و نيز جابر ابن عبدالله در کتب زيادی از جمله : الدر المنثور سيوطی جلد ۶ ، الصواعق المحرقه تاليف ابن حجر ، فتح القدير از شوکانی ، ونيز در تفسير آلوسی ، تفسير طبری جلد ۳ ، و در کتاب نور الابصار شبلنجی و در شواهد التنزيل حسکانی و... که همه از کتب معتبر اهل سنت هستند ، نقل شده است .)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

شبهه عبدالله ابن سبا]
به نام خدا
شيعه و شبهه عبد الله ابن سبا :
از اتهامات خيلی مهمی که به شيعه نسبت داده می شود اين است که گفته می شود مذهب شيعه ساخته و پرداخته به دست عبد الله ابن سباء يهودی است.می گويند که عبد الله ابن سباء ، ابوذر غفاری را برای قيام عليه عثمان ابن عفان خليفه سوم تشويق وتحريک نمود . و او کسی است که عقايد شيعه را پردازش کرده است ( تارخ اسلام ج ۱ / ۳۹۵ ).
وابو الحسن ملطی در کتاب خود «الرد علی اهل الاهواء والبدع » می گويد : شيعه اماميه از رافضی های ملحد هستند ومذهب آنان توسط عبد الله ابن سبا يهودی ساخته شده است.
ومحمد ابوزهره در کتابش «المذاهب الاسلاميه » می گويد : وطاغوت بزرگ عبد الله ابن سبا کسی بود که مردم را به ولايت و امامت علی (عليه السلام ) دعوت کرد وقايل به رجعت پيامبر اکرم شد ودر پرتو اين فتنه ها بود که مذهب شيعه تاسيس گرديد .
همچنين احمد امين در کتابش «فجر الاسلام » وديگران در کتب ونوشته های خود اين اتهام را به شيعه نسبت داده اند .
اما پاسخ اين شبهه :
نخست اينکه علمای پيشين تاريخ مانند ابن شهاب زهری وعروة ابن زبير وابان ابن عثمان وابی بکر ابن حزم و واقدی و موسی بن عقبه وديگران که کتب تاريخ را در اواخر حکومت امويان تدوين نموده اند از فردی به نام عبد الله ابن سباء نامی به ميان نياورده اند . علاوه بر اين خلفای اموی مانند معاويه و امثال او که همواره هدايای ارزشمندی را به راويان حديث بر عليه علی بن ابی طالب وشيعيان آن حضرت اختصاص می دادند نامی از عبد الله ابن سباء نيا ورده اند ودر حقيقت نام عبدالله ابن سبا در نيمه دوم قرن دوم هجری توسط سيف ابن عمر مطرح گرديده است .و سيف ابن عمر به دروغ گويی وجعل حديث و دوستی وارتباط با خلفای بنی عباس معروف است .
همچنين طه حسين در کتابش « علی وبنوه » می گويد : عجيب اين است که مورخينی که بسيار از ابن سودا (عبدالله ابن سبا ) و يارانش نام برده اند ؛ هنگامی که جريان فتنه زمان عثمان وسر انجام قتل عثمان را روايت کرده اند ؛ آنان اين واقعيت را فراموش کرده ويا غفلت نموده اند که دشمنان شيعه قصد نموده اند تا يک عنصر يهودی را در اصل وريشه اين مذهب وارد کنند تا آن را بد نام نمايند .
سپس طه حسين می افزايد : ابن سودا (عبد الله ابن سبأ ) جز، وهم وافسانه چيز ديگری نيست . (علی وفرزندانش ص / ۲۴ و ۲۵)
در باره واقعيت ابن سباء ، لازم است به اين واقعيت اشاره نماييم که کنيه عمار بن ياسر ،ابن سوداء بوده است وهمچنين با توجه به اينکه اصل عمار از يمن بوده، درست است که مانند هر يمنی ديگر به او « ابن سباء » گفته شود.
وعمار ابن ياسر بود که به مصر سفر نمود ومردم را بر عليه عثمان تشويق نمود .و همچنين به ابن سباء نسبت داده شده که وی قايل بوده است که عثمان خلافت را به نا حق غصب نموده وصاحب شرعی آن علی ابن ابی طالب ( عليه السلام )بوده است واين در واقع کلام عمار ابن ياسر است . وگفته شده است که ابن سباء ، ابوذر غفاری را بر عليه ثروتمندان به ويژه عثمان ومعاويه تحريک نمود در حالی که در حقيقت اين کار عمار بوده است وارتباط تنگاتنگ ونزديک بين عمار بن ياسر و ابوذر غفاری امری روشن می باشد.
علاوه بر اين حقايق ،بزرگان شيعه از ابن سبا (بنا بر قول به وجود وی ) اعلام برائت کرده اند .
اولين کسی که از ابن سباء نام برده است ؛ سيف ابن عمر تميمی ( متوفی سال ۱۷۰ هجری ) بوده است وعلمای علم رجال وی را تضعيف کرده و گفته اند که احاديث وی متروک و بی ارزش است و نامبرده دروغگو وجعل کننده حديث بوده و همچنين به زنديق بودن متهم است .
اما با کمال تأسف برخی از مورخين از جمله طبری ، فريب سيف ابن عمر را خورده اند ومورخين ديگر مانند ابن عساکر وابن اثير وابن کثير نيز بدون بررسی وتحقيق از طبری نقل قول نموده اند.
بنا براين، شخصيت ابن سبأ ، خرافه و افسانه ای بيش نيست و اين شخصيت از سوی دشمنان شيعه برای کوبيدن شيعه ساخته وپرداخته شده است .
انشاءالله در يادداشت آينده آراء مختلف در باره کيفيت پيدايش شيعه را بررسی وتحليل خواهيم نمود.
2
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
به نام خدا
( يادداشت ۳)
منظور از شيعه چيست ؟
در يادداشت های پيش مقدمه ای در باره تهمتها ی ناروا نسبت به شيعه تقديم گرديد.
در اين يادداشت لازم می دانيم تعريفی از شيعه با استفاده از نظرات برخی از علما ودانشمندان اسلامی ارايه دهيم وسپس وارد اصل بحث شويم.
۱- شيعه ازنظر لغوی به معنای اتباع وانصار می باشد ( مصباح قيومی در ماده شيع )
۲ - شيعه کسانی هستند که انسان به وسيله آنان خود را تقويت می کند ( مفردات مرحوم راغب اصفهانی در ماده شيع )
۳ - در قرآن کريم نيز در چند مورد کلمه شيعه وارد شده است : از جمله در سوره قصص / ۱۵ : ( فاستغاثه الذی من شيعته علی الذی من عدوه ) ونيز در سوره صافات آيه/ ۸۳ آمده است ( وانّ من شيعته لابراهيم )
اما در اصطلاح ، شيعه بر گروه دوست داران امير المؤمنين علی ابن ابی طالب و فرزندان آنان اطلاق می شود که قايل به امامت آن حضرت وفرزندان آن حضرت می باشند.
ودر معجم وسيط آمده است : وشيعه گروه بزرگی از مسلمانان هستند که بر دوستی علی و آل علی ودر شايسته تر بودن آن حضرت وفرزندان آن حضرت برای امامت، اتفاق نظر دارند .
همچنين در کتاب ملل ونحل شهرستانی صفحه / ۱۳۱ ونيز در مقدمه ابن خلدون صفحه / ۱۹ آمده است : شيعه به کسانی گفته می شود که از علی ابن ابی طالب پيروی می کنند و قايل به امامت وخلافت آن حضرت به دليل وجود نص و وصيت جلی وخفی (آشکار و پنهان ) هستند واعتقاد دارند که امامت از فرزندان آن حضرت بيرون نمی رود مگر از روی ظلم ويا تقيه از سوی خود امام . ونص آشکار ، فرمايش پيامبر خدا است که فرموده اند : (من کنت مولاه فهذا علی مولاه ) ونص پنهان ، تبليغ سوره برائت توسط حضرت علی به کفار قريش است.
وشيخ مفيد نيز در باره شيعه می گويد :هر گاه کلمه شيعه با علامت تعريف ( ال ) بيايد در اين صورت منظور از آن ، اتباع امير المؤمنين ( عليه السلام ) هستند که قايل به امامت وخلافت بلا فصل آن حضرتند وامامت خلفای پيش از آن حضرت را نفی می نمايند
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------.
اقسام تهمت ها [عمومی]
( یادداشت ۲)
به نام خدا
در يادداشت پيش مقدمه ای در باره شبهات عليه شيعه ذکر شد. در اين يادداشت لازم می دانيم به واقعيتی اشاره کنيم واقعيتی که در نظر وارد کنندگان اتهام عليه شيعه پنهان است ويا حجاب ها و ابرهای تعصب مانع تابش خورشيد حقيقت ، بر دل و جان آنان شده است و آن حقيقت اين است : همچنان که نزد اهل سنت کتب بسياری در حديث وروايت نگاشه شده است ودر ميان کتب فراوان ، فقط شش عنوان کتاب ، به نام صحاح سته يا کتب شش گانه صحيح ، شناخته شده است وآنها عبارتند از صحيح بخاری، صحيح مسلم ، صحيح ترمزی ، صحيح نسائی ،صحيح ابن ماجه و صحيح ابی داود . اما روايات ومطالب موجود در کتب ديگر اهل سنت حتی در نظر علما ودانشمندان آنان تماماً درست نيست وقابل نقد وبررسی و مناقشه می باشد وهر مطلبی که در کتب هر يک از علما ودانشندان اهل سنت درج می شود نطر همه آنان نيست ودر بسياری از موارد از سوی گروهی ديگر اؤ علماي سني مذهب ، مورد نقاش ونقد قرار می گيرد وحتی احياناً برخی روايات صحاح سته نيز مورد مناقشه قرار گرفته است.اين واقعيت دقيقاً در مذهب اهل بيت يا شيعه اثنی عشری وجود دارد وبه غير از احاديث کتب اربعه يعنی کتاب های کافی ، تهذيب ، من لا يحضره الفقيه واستبصار در نظر علمای شيعه قابل نقد وبررسی وتعادل وتراجيح بوده و همچنين مطالب کتب علمای گذشته قابل نقاش است ودر بسياری از موارد از سوی ديگر علمای شيعه مردود شمرده شده و از درجه اعتبار ساقط می باشد. حتی برخی از روايات موجود در کتب اربعه شيعه که حاوی احاديث صحيح هستند ، احياناً مورد نقد علما قرار می گيرد ودر خصوص سند ويا دلالت آنها بحث وبررسی می شود وچنانچه مخالف قران کريم واجماع علما باشد به آن اعتنايی نمی شود.
با اين مقدمه حتماً توجه کرده ايد که بيشتر اتهامات عليه شيعه با استناد به روايات ضعيف ويا اقوال نادر علمای حال يا گذشته صورت گرفته و اگر نسبت های داده شده واقعيت داشته باشد ، هيچ گاه مورد اتفاق نظر علمای ديگر نمی باشد.
اتهاماتی که عليه شيعه مطرح می شود به طور کلی به دو دسته تقسيم می شود :
۱ - اتهاماتی که با استناد به آيات قران کريم وروايات صحيح پاسخ داده می شود.مانند نظريه عدم عدالت همه صحابه پيامبر گرامی اسلام که در جای خود خواهد آمد.
۲ - اتهاماتی که از ساحت مقدس مذهب شيعه رفع شده و عقيده وانديشه های ناب عترت از آن ها بی زار است وبا استناد به نطرات مورد اتفاق علمای شيعه ، آن شبهه ها دفع می شود. مانند اعتقاد شيعه به عدم تحريف در قران کريم که از مهمترين اتهامات وارده عليه شيعه می باشد.
در يادداشت هاي آينده انشا ءالله به پاسخ برخی از اين شبهه ها خواهيم پرداخت

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

(یادداشت ۱)
( سر آغاز )
به نام خداوند مهربان
به خواست خداوندمتعال وعنايت اهل بيت عصمت وطهارت
وتوجهات حضرت ولی عصر (عليهم الصلوة والسلام ) در
اين وبلاگ به صورت اختصار و باتکيه بر منابع اسلامی به
ويژه منابع اهل سنت وجماعت به برخی از اتهامات
و شبهاتی که در طول تاريخ پر از فراز ونشيب شيعه
دوازده امامی به اين مکتب پويا نسبت داده شده است
،به رغم قلت بضاعت وکمی معلومات، پاسخ های
منطقی بدون کمترين تعصب دينی ومذهبی ، داده
خواهد شد.
بدون شک بسياری از خوانندگان وکاربران اينترنت در خيلی
از موارد با سايت هاو بلاگ ها ، نشريات و کتب ضد
شيعی در داخل وخارج از کشور جمهوری اسلامی ايران
برخورد کرده اند وطبعا شبهه ها واتهاماتی بی شمار و
بعضاً با استناد به برخی از کتب ومسانيد شيعه مطرح
کرده اند. مهمترين گروه وفرقه اسلامی که بر عليه شيعه
به ويژه شيعه اثنی عشری يا اماميه به خصوص طی
سه دهه اخير به تبليغ پرداخته وکتب ونشريات فراوانی را
در سطح بين الملل انتشار داده و در سايت های عريض
وطويل اينتر نتی ،مطالب خلاف واقع عليه مذهب اهل
بيت ، منتشر نموده است ، فرقه وهابيت وسلفيه هست.
پيروان فرقه وهابيت با استناد به برخی موهومات و
انديشه های غير قعی وغير فطری ،غالباً در مقابله با
گروه هاو مذاهبی که همسو با آنان حرکت نمی کنند، از
حربه تکفير بهره می جويند وعلاوه برشيعه دوازده امامی
، بسياری از پيروان مذاهب ديگر ،از جمله پيروان طرق
صوفيه را نيز تکفير نموده وآنان را اهل بدعت معرفی می
کنند.
در سالهای اخير، صد ها عنوان کتاب وصدها هزارجلد
مجله ونشريه ونيزميليون ها عدد نوار کاست برعليه
شيعه دوازده امامی تهيه و غالباً به صورت رايگان درميان
حجاج وزايران خانه خدا ونيز در کشورهای اسلامی
،توسط گروهای سلفی ، توزيع شده است.
هر چند بزرگان وپژوهشگران وعلمای دلسوز در مقام
پاسخ بر آمده ودهها عنوان کتاب وصدها مجله ونشريه
، در رد اتهامات وارده به رشته تحرير در آمده است ، اما
پاسخ های داده شده تکافوی حجم اين تهاجم بزرگ را
نمی کندولازم است اقدامات ضروری در اين مجال به
چندين برابر افزايش يابد واز فريب خوردن افراد ساده
انديش با خواندن مطالب مخالفين پيش گيری شود .
در اين وبلاگ تلاش ما اين خواهد بود که از هر نوع بی
احترامی وهتک حرمت نسبت به اصحاب ،
ياران وهمسران پيامبر گرامی اسلام (صلی الله عليه وآله وسلم )
جداً خودداری نموده و بر اساس تعاليم ناب اهل بيت
عصمت وطهارت از تکفيرمخالفين پرهيز نماييم .اما برای
قانع کردن مخالفان مذهب اهل بيت ، ناچار خواهيم بود از
منابع اهل سنت بهره برده و به کتب معتبر آنان در اثبات
مطالب ، استناد نماييم که قطعاً با برخی از انديشه های
آنان سازگاری نخواهد داشت.